در حالی که تیم ملی فوتبال زنان با صعود شکوهمند خود به جام ملتهای آسیا، افتخار آفریدند، نگاهی به وضعیت سایر تیمهای ملی زیر نظر فدراسیون فوتبال ضروری به نظر میرسد. تیمهای امید، فوتسال زنان و فوتبال ساحلی، همگی در آستانه رقابتهای حساس و مهمی قرار دارند و نیازمند آمادهسازی جدی هستند.
تیم ملی بزرگسالان، با کمتر از یک سال فرصت تا جام جهانی 2026، وعده حضور در تمام پنجرههای فیفا را دریافت کرده است؛ هرچند، شرکت در تورنمنتی مانند کافا، خود جای بحث و بررسی دارد.
اما تیم ملی امید، به رغم آغاز تمرینات زیر نظر امید روانخواه و اعلام لیست جدید دعوتشدگان برای مسابقات انتخابی جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا، از یک کمبود اساسی رنج میبرد: بازیهای دوستانهی بینالمللی. به جای اردوی خارجی، مسئولان فدراسیون از برگزاری تمرینات در تهران و دو بازی دوستانه با تیمهای باشگاهی خبر میدهند. در صورت فراهم شدن شرایط، دو بازی دوستانه با کشورهای همسایه نیز در برنامه قرار دارد. این خبر، ناامیدی و نگرانی هواداران این تیم را در پی داشته است.
تیم ملی فوتسال زنان نیز با چالشهایی روبروست. این تیم که برای جام جهانی فیلیپین و رقابتهای کشورهای اسلامی آماده میشود، پس از برگزاری دور اول اردوی انتخابی، در مرداد ماه دور دوم اردوی خود را برگزار خواهد کرد. در برنامه ریزی صورت گرفته، پس از اعلام لیست نهایی (حدود 11 یا 12 مرداد)، دو اردو، یکی در تهران و دیگری در کشوری اروپایی، در نظر گرفته شده است. هدف از این برنامه ریزی، ارتقای سطح آمادگی تیم برای مسابقات رسمی است.
سرنوشت تیم ملی فوتبال ساحلی نیز به انتخاب سرمربی این تیم بستگی دارد. او باید بین شرکت در مسابقات بین قارهای و تورنمنت مکزیک یکی را انتخاب کند. پس از تصمیم گیری سرمربی، اقدامات لازم برای حضور در مسابقات منتخب انجام خواهد شد.