استقلال در سکوت فرو رفته است. سکوت سنگین و نگرانکنندهای که در برابر فریاد اعتراضی ریکاردو ساپینتو، سرمربی پرتغالی، صدای اعتراض هواداران را بلندتر میکند. ساپینتو، در اقدامی بیسابقه، با انتشار پستی صریح در فضای مجازی، از وضعیت بحرانی نقل و انتقالات باشگاه انتقاد کرد و نگرانی خود را از ورود استقلال به فصل جدید با ترکیبی ناقص و ضعیف ابراز داشت. او از هفتهها انتظار بیهوده برای جذب بازیکنان مورد نظرش گفت؛ از گزینههای خارجی که علیرغم موانع موجود، حاضر به پیوستن به استقلال بودند اما در نهایت، هیچ قراردادی امضا نشد.
این سکوت باشگاه، در حالی که شایعات اختلاف میان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره بر سر سیاستهای نقل و انتقالاتی به اوج خود رسیده، مضاعف نگرانکننده است. اخبار تغییر در ساختار مدیریتی، اگرچه آرامش کاذبی را به همراه میآورد، اما نمیتواند انفعال باشگاه در برابر انتقادات صریح سرمربیاش را توجیه کند. وعدههای بیسرانجام مدیران در هفتههای گذشته، اکنون جای خود را به نگرانی عمیق هواداران داده است؛ هوادارانی که شاهدند باشگاه در پستهایی کلیدی مثل دفاع چپ، مهاجم نوک، وینگر و هافبک خلاق، با کمبود بازیکن جدی مواجه است؛ کمبودی که میتواند سرنوشت فصل را رقم بزند.
حتی تغییر پست اجباری بازیکنانی مثل صالح حردانی در اردوی ترکیه و به کارگیری او در پست دفاع چپ، به وضوح نشان از وضعیت اضطراری تیم میدهد. عدم موفقیت در جذب گودرزی، ماندن سامان فلاح در تیم قبلی و سکوت در برابر نیازهای مبرم تیم، همه و همه، به حق، ساپینتو را وادار به اعتراض کرده است. اعتراضی که با لحنی صریح و بیپیرایه، خطر نادیده گرفتن نیازهای استقلال را گوشزد میکند.
گفتوگوهای رسانه رسمی باشگاه با بازیکنانی چون چشمی و رضاییان نیز، به نوعی، همین فضای بحرانی را تأیید میکند؛ بازیکنانی که با صراحت، بر ضرورت تقویت تیم بر اساس خواستههای ساپینتو تأکید کردهاند. اکنون، توپ در زمین باشگاه استقلال است. سکوت دیگر راهی به جایی ندارد؛ وقت پاسخگویی به مطالبات هواداران، رسانهها و مهمتر از همه، سرمربی تیم فرا رسیده است. آینده استقلال، به این پاسخ و اقدام فوری باشگاه بستگی دارد.